ریحانه
 
  خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

   


اردیبهشت 1397
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        








جستجو








ذكر ايام هفته



  تلنگر   ...

ِبزرگی میگفت:
معلممان عجیب ترین معلم دنیا بود، امتحاناتش عجیب تر…
امتحاناتی که هر هفته می گرفت و هر کسی باید برگه ی خودش را تصحیح می کرد…آن هم نه در کلاس، درخانه…دور از چشم همه
اولین باری که برگه ی امتحان خودم را تصحیح کردم سه غلط داشتم…
نمی دانم ترس بود یا عذاب وجدان، هر چه بود نگذاشت اشتباهاتم را نادیده بگیرم و به خودم بیست بدهم…
فردای آن روز در کلاس وقتی همه ی بچه ها برگه هایشان را تحویل دادند فهمیدم همه بیست شده اند به جز من…به جز من که از خودم غلط گرفته بودم…
من نمی خواستم اشتباهاتم را نادیده بگیرم و خودم را فریب بدهم…بعد از هر امتحان آنقدر تمرین می کردم تا در امتحان بعدی نمره ی بهتری بگیرم…
مدت ها گذشت و نوبت امتحان اصلی رسید، امتحان که تمام شد، معلم برگه ها را جمع کرد و برخلاف همیشه در کیفش گذاشت…
چهره ی هم کلاسی هایم دیدنی بود… آن ها فکر می کردند این امتحان را هم مثل همه ی امتحانات دیگر خودشان تصحیح می کنند… اما این بار فرق داشت…این بار قرار بود حقیقت مشخص شود…
فردای آن روز وقتی معلم نمره ها را خواند فقط من بیست شدم… چون بر خلاف دیگران از خودم غلط می گرفتم؛ از اشتباهاتم چشم پوشی نمی کردم و خودم را فریب نمی دادم…

زندگی پر از امتحان است… خیلی از ما انسان ها آنقدر اشتباهاتمان را نادیده می گیریم تا خودمان را فریب بدهیم … تا خودمان را بالاتر از چیزی که هستیم نشان دهیم… اما یک روز برگه ی امتحانمان دست معلم می افتد… آن روز چهره مان دیدنی ست…
آن روز حقیقت مشخص می شود و نمره واقعی را می گیریم…

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: تلنگر  لینک ثابت



[شنبه 1396-11-14] [ 08:46:00 ب.ظ ]





  احادیث   ...

🌸پیامبر مهربانی(ص):

یک نماز با جماعت، بهتر از چهل سال نماز فرادی در خانه است. پرسیدند: آیا یک روز نماز؟ فرمود: بلکه یک نماز.

📒مستدرک الوسائل،ج 1 ص 488

☘امام حسن علیه السلام:

هرگز گروهی در کاری یک دست و متحد نشدند، مگر آنکه کارشان استحکام یافت و پیوندشان استوار شد.
میزان الحکمه ج۳/ح۴۸۲۵

🌷 امیرالمؤمنین (علیه السلام):

آن كه به سوى #خدا روى نمايد چون تشنه اى است كه به آب درآيد.

نهج‌البلاغه، خطبه۱۲۴
☘پیامبر رحمت(صلی الله علیه و آله):

هرکه قصد گناهی [در ذهنش خطور] کند، سپس آن را رها کند، برای او پاداشی است.

مسند الشهاب، ج ۱، ص ۲۳۵

☘حضرت زهرا (س):

هركه عبادت هاى خالصانه اش را نزد خداوند بفرستد، خـداوند بهترين #مصلحت ها را بر او فرو میفرستد.

📚مجموعه ورّام، ج ۲، ص ۱۰۸

🌷امیرمومنان علی(علیه السلام):

تو مراقب آخرتت باش، دنیا خودش ذلیلانه پیش تو می آید.

📒غررالحکم، 144

🌸پیامبر مهربانی ها (ص):
‌‌
⚠️ هر كس مؤمنى را بيازارد، مرا آزرده است و هر كس مرا بيازارد، بى شك، خداوند عز و جل را آزرده است و هر كس خدا را بيازارد، در تورات و انجيل و زبور و قرآن،نفرين شده است
کافی۲/۳۰۵

‌🌴پیامبر خدا(ص):
💢روز قيامت به #ریاکار ندا مى شود:

اى نابكار! اى فريبكار! اى ریا كار!
عملت بر باد شد و مزدت از بين رفت! برو و مزد خود را از همان بگير كه به خاطرش كار مى كردى!

⚡️ ما بعضی از شما بندگان را سبب آزمایش بعضی دیگر می‌گردانیم تا آیا #صبر (در طاعت خدا) خواهید کرد؟ و پروردگار تو (به احوال و اعمال همه خلق) بیناست.

✨ سوره فرقان، آیه ۲۰

🌹 امام حسین (علیه السلام) :

«مِن دَلائِلِ عَلاماتِ القَبولِ : الجُلوسُ إلى‏ أهلِ العُقولِ؛

🍀 از نشانه‏ هاى خوش‏نامى و نیك‏بختى، همنشینى با خردمندان است»

📙بحارالأنوار،ج۷۵،ص۱۱۹

🍀 امام على عليه السلام:

❌ از پرخورى بپرهيزيد؛ چرا كه موجب قساوت دل، سستى در نماز و تباهى بدن مى شود

📙 عيون الحكم والمواعظ،صفحه۱۰۱

☘ امام صادق علیه السلام:

همه ی ما اهل بیت کشتی نجاتیم؛ اما کشتی جدم حسین وسیعتر و در عبور از امواج سهمگین دریاها سریعتر است

📘بحار، ج ۲۶، ص ۳۲۲

🌴امام صادق(علیه السلام):
كسى كه دوست دارد بداند #نماز او قبول شده يا نه،بايد ببيند آيا نمازش او را از زشتى ها وناپاكى ها، دور كرده است يا خير؟به همان اندازه كه دور كرده،قبول شده است.

✨صحیفه سجادیه امام سجاد(ع)
(دعای سی و نهم)

خدايا هر بنده‏‌اى از بندگانت كه از من آزارى دیده، او را به توانگرى خود از من خشنود کن و مرا از عقوبتى كه مستوجب آن شده‌‏ام نگاه دار.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: احادیث  لینک ثابت



[جمعه 1396-07-21] [ 01:21:00 ب.ظ ]





  اگر ما در زمان امام حسین (ع) بودیم، کدام طرفی بودیم حسینی یا یزیدی؟   ...

در سال 61 ه.ق لشکر هزاران نفری یزید سد راه امام حسین(ع) شد که امروزه گناهان ما شیعیان سد راه ظهور حضرت مهدی(عج) شده.

آیا به این فکر کردیم ممکن است ما لشکری در مقابل حضرت مهدی(عج) باشیم؟! که بجای آمادگی خود و خودسازی برای ظهور، با گناهانمان اشک های مهدی فاطمه را سرازیر میکنیم.

من و شما تا حالا چند بار مردم کوفه را لعنت کردیم؟

برای چه لعنت کردیم؟

برای اینکه مثل ما آدمای امروزی فقط به امام زمانشان میگفتند بیا، همانطور که ما به امام زمانِ خودمان حضرت مهدی(عج) العجل العجل میگیم.

اما کدام یک از ما واقعا پای امام خود ایستادیم؟

این همه که برای امام زمان سال 61 ه.ق (یعنی امام حسین(ع) ) عزاداری کردیم، برای امام زمانِ خودمون که مظلوم تر است چکاری انجام دادیم ؟

جز اینه که عزاداری برای سیدالشهدا باید ما را به مهدی فاطمه برسونه؟

اگر تا به امروز ظهور محقق نشده به این خاطرِ که ما جامعه ای امام زمانی تشکیل ندادیم.

جامعه ی امام زمانی فقط به اسم نیست، به عمل و تلاش ما برای محقق شدن این امره.

من و شما برای فرج حضرت مهدی(عج) چکار کردیم؟

آیا جرات رو به رو شدن با حضرت مهدی(عج) داریم؟

نداریم، چون آنقدر غرق در گناهیم که برایمان سیلی زدن به حضرت مهدی(عج) عادت شده و اگر یک روز به روی مبارک ایشان سیلی نزنیم شب خواب راحتی نداریم.

امام زمان میفرمایند: شیعیان با هر گناه یک سیلی به صورت من میزنند.

مردونه چندبار سیلی به صورت امام زمان زدیم؟!

چندبار باعث شدیم امام زمان خون گریه کنه؟!

میدونین حق الناس چیه؟

حق الناس، حق کسی است که بر گردن ماست.

آیا میدونین با گناهانی که انجام میدیم علاوه بر حق خدا، حق الناس هم گردنمونه؟

علتش اینه که ما با گناهامون عمل ظهور را به تاخیر میندازیم و حق کسی رو که برای دیدار امامش تلاش میکنه و گناه نمیکنه را باطل کردیم.

حضرت مهدی(عج) حی و حاضر و آگاه بر زندگی مونه آیا او را در زندگی خودمون در نظر گرفتیم؟

ظهور با معجزه اتفاق نمی افته با تلاش های من و شماست که اتفاق می افته، اگر قرار بر معجزه بود حسین بن علی با معجزه پیروز میشد.

بیایم برای محیا شدن ظهور و به دست آوردن دل مهدی، نماز اول وقت را ترک نکنیم، غیبت نکنیم و به بالاترین درجات علمی ، عقلی و ایمانی برسیم تا جامعه امام زمانی را گسترش دهیم.

تا بحال بخاطر امامت از گناهی گذشته ای؟

این رو بدونین که حضرت مهدی(عج) ناظر بر اعمال مونه و منتظر برگشتن ماست.

امام زمان عباس میخواد همون عباسی که امام حسین(ع) داشت، همه ما دوست داریم جای حضرت عباس(ع) بودیم تا جونمون در راه امامون میدادیم

اما کدوم یک از ما برای حضرت مهدی(عج) عباس وار زندگی و تلاش کردیم؟!!

پس بیاید با توبه و ترک همیشگی گناه باعث خوشنودی آقامون حضرت مهدی(عج) بشیم نه عامل غم و اندوه.

در کرببلا بی طرفان، بی شرفانند
تاریخ همان است، حسینی و یزیدی

فقط یک یاعلی کافی هستشُ ی توبه واقعی تا عباسی برای حضرت مهدی(عج) بشیم.

بیایید همین الان توبه کنیم، شاید فردا دیر باشه!!!

خیلی ها شب خوابیدن و صبح بیدار نشدن!!!

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: اگر ما در زمان امام حسین (ع) بودیم، کدام طرفی بودیم حسینی یا یزیدی؟  لینک ثابت



[پنجشنبه 1396-06-30] [ 02:38:00 ب.ظ ]





  مناجات   ...

الهی!
نـــام تو مــا را جواز!
و مهــــــر تو ما را جهــاز!

الهی!
شنــاخت تو ما را امان!
و لطف تو مـــا را عیـــان ـ
الهی!
فضـــل تـــو ما را لوا,کنف تــــو ما را ماوی !

الهی!
ضیعفان را پناهی
قاصدان را بـــر سراهی
مومنـــــان را گواهی چه بود که افزایی و نکاهی؟

الهــــی!
چه عزیز است او که تو او را خواهی!
ور بگریزد او را در راه آریی.
طوبی آنکس را کـــه تو او رایی!
آیا که:تا از ما خــــود کرایی؟
خواجه عبدالله انصاری

2•مناجاتی از خواجه عبدالله انصاری:

بارالها
از كوي تو بيرون نشود پاي خيالم

نكند فرق به حالم
چه براني
چه بخواني
چه به اوجم برساني
چه به خاكم بكشانی
نه من آنم كه برنجم
نه تو آني كه براني

نه من آنم كه ز فيض نگهت چشم بپوشم
نه تو آني كه گدا را ننوازي به نگاهي
در اگر باز نگردد، نروم باز به جايي
پشت ديوار نشينم چو گدا بر سر راهي
كس به غير از تو نخواهم
چه بخواهي چه نخواهي
باز كن در كه جز اين خانه مرا نيست پناهي

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناجات  لینک ثابت



[چهارشنبه 1396-06-29] [ 12:25:00 ب.ظ ]





  دعا و نیایش، پناهگاهی در برابر اضطراب   ...

اشاره (حرف اوّل)

پیرمردی مثل مهتاب، با طُمأنینه، گام ها را آهسته برمی دارد. صحن مطهر را طی می کند. از پایین پای مبارک حضرت امام رضا(ع) وارد می شود. اندکی توقف می کند. دعایی می خواند. ضریح را می بوسد و سپس در قسمت بالاسرِ حرم مطهر، مشغول به دعا و نیایش می شود. می گویند سال هاست که صبح ها این اعمال را انجام می دهد. او یکی از عرفای این دیار است.

پیرزنی شکسته امّا سرزنده، با دستانی لرزان، تا چشم به حلقه های ضریح مطهر می اندازد، استخوانِ عقده، از گلویش بیرون می افتد و هق هق کنان، خود را به ضریح قُدسی حضرت معصومه(س) می رساند. دست به آستان آسمان، دراز می کند و رازی را زمزمه می کند.

و گوشه ای دیگر، جوانی را که شال گردن خودش یا روسری همسرش را به ضریح می مالد و از عمق جان، ناله می کند و فقط جنبش لبانش را می بینی و اندکی بعد، آرام می شود. زیارت نامه را برمی دارد و مشغول خواندن آن می شود.

اگر تنها یک ساعت، این منظره ها را نظاره کنی، پیر و جوان، کوچک و بزرگ، و زن و مرد را مشاهده می کنی که برای آرامش و سکون قلبی، دعا و نیایش می کنند. همه آنها در دست گشودن به قصد دعا مشترک اند اما در اتصال و پناه جُستن و نوع اضطراب، متفاوت اند. عارف، نگران قُرب الهی است. سالک، دغدغه طیّ مسیر دارد و دیگر مردمان، هر کدام مشکلی و آرزویی… ؛ لکن هر آن کس که اخلاصِ بیشتر در طبقْ ریخته است، جایگاه بهتری در سرزمین آرامش خواهد داشت. ما در این نوشته کوتاه، با زبانی متفاوت می خواهیم پناهگاه امِن دعا و نیایش را در برابر اضطراب، بررسی کنیم.

اضطراب چیست؟

روان شناسان درباره تعریف اضطراب، به جهت موضع گیری از زوایای گوناگون، تعاریف مختلفی ارائه کرده اند: «در یک تعریف کلّی می توان اضطراب را به عنوان احساس رنج آوری که با یک موقعیت ضربه آمیز کنونی یا با انتظار خطری که به شی ء غیر معیّن وابسته است، تعریف کرد».(1)

و در تعریفی ساده، اضطراب، عبارت است از: «ترسی که بر اثر به خطر افتادن یکی از ارزش های اصولی زندگی شخص، ایجاد می شود (رولومی(2)».(3)

اضطراب، مثبت یا منفی؟

ممکن است اضطراب را نوعی درد داخلی دانست که سبب ایجاد هیجان و به هم ریختن تعادل موجود می شود و چون بشر، دائما به منظور برقراری تعادل کوشش می کند، بنا بر این می توان گفت که اضطراب، یک محرک بسیار قوی است. امکان دارد این محرک مضر باشد و این، خود، بستگی دارد به درجه «ترس» و مقدار «خطری» که متوجه فرد است. اضطراب متعادل یا نُرمال (مثبت) آن است که شدت عکس العمل با مقدار خطر، متناسب باشد و این، خود، مفید است ؛ زیرا شخص را وادار می سازد که با موفقیت، خطرات را از خود دفع کند و بنا بر این، مقدار معتدل اضطراب برای رشد و تکامل صحیح شخصیت، لازم است و در واقع، هیچ فرد بشری نیست که مقداری اضطراب نداشته باشد.

اگرچه مقدار محدودی اضطراب برای رشد بشر ضروری است، ولی مقدار زیاد آن نیز باعث اختلال در رفتار می شود (اضطراب منفی).(4)

دعا و نیایش

انسان در امواج زندگی و در کِش و قوس رنج ها به تکیه گاهی نیازمند است که بتواند به آن، پناه ببرد و درون پراضطراب خود را بدان آرام بخشد. دعا، ذکر، تسبیح، تلاوت قرآن و فرایض دینی، هر کدام به نوعی، نیایش و مناجات با خداست.

در تعریفی بسیار کوتاه و مفید می توان دعا و نیایش را این گونه تعریف کرد: «دعا و نیایش همان پُل ارتباطی عالم ماده با ملکوت است».

انسان، نیازمند دعا و نیایش است ؛ زیرا دعا و نیایش، تسلّی بخش دل های خسته، مایه روشنی و صفای جان و وسیله ارتباط مداوم بنده با خدای جهان اند. این ارتباط ـ چنان که شواهد آن را می آوریم ـ در برابر مشکلات و در فراز و نشیب ها، به انسان، نیرو می بخشد.

دعا و نیایش، نیاز فطری بشر

روان شناسان به این حقیقت پی برده اند که نماز (دعا و نیایش) فریاد فطرت طبیعی است و تربیت نسل نمازگزار، یعنی بیدار کردن فطرت ها. خدای متعال در قرآن کریم می فرماید: همانا انسان، حریص آفریده شده است. وقتی شرّی به او رسد، فریاد می کشد و جَزَع می کند و هرگاه خیر و نعمتی به او رسد، بخل می ورزد مگر نمازگزاران…(5)

همه انسان ها «هلوع» هستند هلوع یعنی شدت حرص، یعنی حرصشان و آزمندی هایشان پایان ندارد و هنگامی که در برآوردن خواسته ها با موانع و تجارب ناخوشایند مواجه شوند، زود بی قرار می شوند.(6)

و اگر این انسان، در سایه سار نماز و زکات تربیت شود و از عذاب قیامت ترسان گردد، آن گاه به قرب الهی نزدیک می شود و چون احساس نزدیکی به خداوند بکند، آرام می گیرد.

این نیاز به خداپرستی و پناه بردن به موجودی بی نهایت کامل (خدا)، امری فطری است ؛ زیرا انسان اگر در موجودی، کمال فوق العاده ای را ببیند به طور فطری در مقابل او خضوع می کند. این احساس، کاملاً فطری است و در مراتب بالای آن، خضوع کردن جز در برابر پروردگار و پناه بردن جز به او، آدمی را اشباع نمی کند و شیوه ارضای این نیاز (ابراز محبت به پروردگار)، خضوع و دعا و نیایش است.(7)

آرامش در پرتو دعا و نیایش

«دیل کارْنِگی»(8) روان شناس مشهور امریکایی می نویسد: «در امریکا به طور متوسط در هر 35 دقیقه، یک نفر خودکشی می کند و در هر دو دقیقه، یک نفر دیوانه می شود که اگر این مردم از تسکین خاطر و آرامشی که دین و عبادت به آدمی می بخشد نصیبی داشتند، ممکن بود از اغلب این خودکشی ها و بسیاری از دیوانگی ها جلوگیری شود».(9)

و قرآن بسیار زیبا می فرماید: «کسانی که ایمان آوردند، قلب هایشان با یاد خدا آرام می گیرد. آگاه باشید که تنها یاد خدا، آرام بخش دل هاست».(10)

مثبت گرایی به وسیله دعا و نیایش برای غلبه بر اضطراب

ملاک برتری انسان بر سایر موجودات، اندیشه و تفکر اوست، و در اندیشه او نگرش او به زندگی، مرگ و جاودانگی نهفته است. نگرش مثبت به زندگی، از امتیازات اندیشه های سالم است و نگرش منفی یا منفی گرایی در بخش عمده ای پیامدهای نابه هنجاری را به دنبال خواهد داشت و گاه، انسان را از مسیر صحیح زندگی به بیراهه های گمراهی می کشاند.

«از دیدگاه بسیاری از روان شناسان و جامعه شناسان، عبادت و نیایش، موجب نگرش مثبت به زندگی و کاهش ناهنجاری ها می گردد… البته این دست آورد نیکو و شیرین، در سایه عبادت و نیایشی حاصل می آید که با ادراک و توجّه و یاد حق، همراه باشد».(11)

شاهدی از اهل بیت(ع): در تاریخ آمده است که رهبر گروه صائبین (از ادیان پیش از اسلام)، در عصر امام رضا(ع)، دانشمندی مغرور و متعصب بود و هر بار که با امام رضا(ع) به گفتگو می نشست، با آن که تمامی پرسش هایش پاسخ می گرفت، باز هم زیر بار حقیقت نمی رفت تا آن که در جلسه ای چنان تار و پود افکارش درهم ریخت که گفت: «اکنون قلبم نرم شد و منطق شما را پذیرفتم» ؛ اما در این هنگام، صدای اذان بلند شد. امام رضا(ع) به قصد نماز، جلسه را ترک کردند. دوستان امام، هرچه اصرار کردند که اگر لحظاتی دیگر جلسه را ادامه دهید، او و تمام پیروانش مسلمان می شوند، امام (ع) نپذیرفت و فرمود: «نماز اوّل وقت، مهم تر از بحث است. او اگر لایق باشد، بعد از نماز هم می تواند حق را بپذیرد». دانشمند صائبی که این صلابت و قاطعیت و تعبّد و عشق به حق را در امام دید، بیشتر به ایشان علاقه مند شد.(12)

تحقیقاتی درباره تأثیر دعا و نیایش در رفع اضطراب

افراد و گروه هایی از محققان در سراسر جهان، درباره تأثیر ایمان به خدا، مذهب و محیط های مذهبی و آداب و رسوم دینی در سلامت روانی افراد، بهداشت روانی جامعه و بهبود بخشی از بیماران روانی و مقاوم کردن افراد در برابر حوادث و وقایع دردناک و ایجاد آرامش، به نتایج مثبت و قابل توجهی دست یافته اند. به رغم اختلاف روش ها، محیط ها و موضوعات مورد بررسی، تقریبا تمامی این تحقیقات بر این موضوع اتفاق نظر دارند که در محیط های مذهبی و جوامعی که ایمان مذهبی آنها بیشتر است، میزان اختلال های روانی و بخصوص اضطراب و افسردگی به طور محسوسی، کمتر از میزان آنها در محیط ها و جوامع غیر مذهبی است و افراد مذهبی به طور کلّی، از سلامت روانی بیشتری نسبت به دیگران برخوردار هستند.(13) ما به چند نمونه اشاره می کنیم:

کولکای(14) با بررسی تأثیر ایمان مذهبی، نماز و دعا در کاهش اضطراب، به این نتیجه رسید که 42% افراد نمونه او گزارش داده اند که نماز، اضطراب را پایین می آورد.(15)

احمدْپناهی در یک تحقیق میدانی در سال 1382، به بررسی رابطه تقید به نماز و میزان اضطراب دانش آموزان دبیرستانی شهرستان قم پرداخته و به این نتیجه دست یافته است که هر قدر تقیّد به نماز بیشتر است، اضطراب دانش آموز، کمتر است.(16)

سیّدحسین سیدجعفری در یک تحقیق میدانی در سال 1378، با بررسی نقش دعا در کاهش اضطراب به این نتیجه رسید که میزان اضطراب در دانش آموزان پسر مقطع دبیرستانی که به دعا و نیایش نمی پردازند بیشتر از دانش آموزانی است که در مراسم مذهبی و دعا شرکت می کنند.(17)

حرف آخر

باید توجّه داشت که دعا و تضرّع به درگاه خداوند، باعث کاهش شدت اضطراب می شود؛ زیرا مؤمن می داند که خداوند فرموده است: «و فرمود پروردگار شما، مرا بخوانید اجابت می کنم شما را»(18) و «هنگامی که بندگان من، از تو درباره من سؤال می کنند، [بگو:] من نزدیکم! دعای دعا کننده را، به هنگامی که مرا می خواند، پاسخ می گویم».(19) و به همین دلیل است که دعا و نیایش به درگاه خداوند از شدت اضطراب می کاهد؛ زیرا مؤمن، امیدوار است که خداوند دعایش را مستجاب، مشکلاتش را حل و حاجاتش را برآورده و اندوه و اضطرابش را رفع کند.(20)

امیرالمؤمنین(ع) فرمود: «خداوند سبحان، ذکر (یاد) خود را صیقل دهنده و مایه روشنایی دل ها قرار داده است».(21) و امام صادق(ع) می فرماید: «پدرم، امام باقر(ع)، هر وقت که مسئله ای او را محزون می کرد، زنان و کودکان را جمع می نمود و سپس دعا می کرد».

«کارل گوستاو یونگ»(22) روان شناس بزرگ عصر ما (1875 ـ 1961م) می گوید: «در طول سی سال گذشته، افراد زیادی از ملیت های مختلف جهان متمدن، با من مشورت کردند و من صدها تَن از بیماران را معالجه و درمان کرده ام؛ اما از میان بیمارانی که در نیمه دوم عمر خود به سر می بردند (یعنی از 35 سالگی به بعد) حتی یک بیمار را نیز ندیدم که اساسا مشکلش نیاز به یک گرایش دینی در زندگی نباشد. به جرئت می توانم بگویم که تک تک آنها به این دلیلْ قربانی بیماری روانی شده بودند که آن چیزی را که ادیان موجود در هر زمانی به پیروان خود می دهند، فاقد بودند و فردْ فردِ آنها تنها وقتی که به دین و دیدگاه های دینی بازگشته بودند، به طور کالم درمان شدند».(23)

نتیجه

قرآن کریم و روایات معصومان(ع)، درمان تمام نگرانی ها و اضطراب ها را یاد و ذکر خدا (دعا و نیایش) معرفی می کنند و آرامش را در توجّه به خدا عنوان می فرمایند. بر این اساس و نتایج تحقیقات متخصّصان، بهترین پناهگاه و امن ترین جایگاه برای غلبه بر اضطراب، روی آوردن به مذهب و دین و در نهایت، دعا و نیایش است.

1 . روان شناسی مرضی تحول، پریرخ دادستان، تهران: سمت، 1376، ج 1، ص 75.

2 .  نهج البلاغه .

3 . بهداشت روانی، شاملو، تهران: رشد، 1381، ص 111.

4 . همان جا.

5 . سوره معراج، آیه 20 ـ 23.

6 . نماز، زیباترین روح پرستنده، جلال رفیع، تهران: اطلاعات، 1369.

7 . معرفت، شماره 75، ص 115، با اندکی تغییر و تلخیص .

8 . سوره بقره، آیه 186 .

9 . آرامش در پرتو نیایش، رحیم کارگر، قم: روح .

10 . سوره رعد، آیه 28 .

11 . دعا در بهداشت روانی انسان از منظر صحیفه سجادیه، بهرام درخشان .

12 . عیون اخبار الرضا(ع)، ج 2، ص 153 .

13 . «بررسی رابطه تقیّد به نماز و سطح اضطراب دانش آموزان سال دوم دبیرستان های شهرستان قم»، علی احمد پناهی، رساله کارشناسی ارشد، مؤسسه امام خمینی، گروه روان شناسی، ص 89، به نقل از معرفت، ش 75، ص 17 .

14 . سوره غافر، آیه 60

15 . معرفت، ش 75، ص 17 .

16 . همان جا.

17 . «بررسی نقش دعا در کاهش اضطراب در بین دانش آموزان نوجوان پسر دوره متوسطه در سال 1377 ناحیه 2 آموزش و پرورش استان کرمان»، سیّدحسین سیدجعفری، مرکز آموزش خواجه نصیر کرمان، رشته علوم تربیتی.

18 . قرآن و روان شناسی، ص 366 .

19 . قرآن و روان شناسی، محمّد عثمان نجاتی، ترجمه: عباس عرب، مشهد: آستان قدس رضوی، 1377، ص 366.

 

 

 

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: دعا و نیایش پناهگاهی در برابر اضطراب  لینک ثابت



[چهارشنبه 1395-08-12] [ 10:21:00 ق.ظ ]





1 3

  خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما